سرمایۀ اجتماعی از مفاهیم نسبتا جدیدی است که در آن ارزش های مقبول و مؤثر در میان افراد جامعه، مورد مطالعه قرار می گیرد. پرداختن به مؤلفه های سرمایۀ اجتماعی در جامعه به دلیل تأثیر مستقیم در عملکرد افراد، دارای اهمیت است. مؤلفه های سرمایۀ اجتماعی عبارتند از: «اعتماد، مشارکت اجتماعی، هنجارها و ارزشهای مشترک، پیوندهای اجتماعی غیررسمی، روحیه داوطلبی، زیرساختها». طبق نظریۀ «بازتاب فرهنگ زمانه»، صاحب وحی با آگاهی از موقعیت و شرایط اجتماعی عصر جاهلیت و با برنامه و مصلحت این مقوله از مطالب را در جای جای قرآن آورده است. لذا قرآن بازتاب فرهنگ زمانه است البته نه به این معنا که ناخودآگاه و بدون توجه صاحب وحی و بدون توجه به پیامد آن فرهنگ عصر در این مباحث راه یافته، بلکه به دلیل عواملی، خود خداوند مقوله هایی از عادات و عقاید و معارف و جهان بینی مردم حجاز و مخاطبین عصر نزول را در لابه لای معارف وحیانی منعکس ساخته است. در این مقاله، با توجه به اهمیت مؤلفۀ «اعتماد» و تأثیر آن بر دیگر مؤلفه های سرمایۀ اجتماعی، با استفاده از منابع مطالعاتی گذشته و با روش توصیفی- تحلیلی، به بررسی مؤلفۀ اعتماد پرداخته شده و سپس با توجه به نظریه «بازتاب فرهنگ زمانه»، این مؤلفه در قرآن کریم بررسی گردیده است.